Podstawowym warunkiem przyjęcia do ZPPnO jest opublikowanie przynajmniej jednej książki własnego autorstwa (poezja, proza, krytyka literacka, eseistyka). Wymagana jest również rekomendacja pisarzy lub naukowców (jeden list polecający od naszego członka Związku). Brana jest także pod uwagę publicystyka kulturalna, krytyka literacka i eseistyka opublikowana w liczących się pismach.

W roku 1990 walne zebranie ZPPnO wprowadziło do Statutu ZPPnO paragraf o podwójnym członkostwie. Emigracyjny pisarz może odtąd wstępować do krajowych stowarzyszeń pisarzy. Związek obczyźniany przyjmuje zaś do swego grona pisarzy z Polski (ich liczba jednak nie może przekraczać 10% ogólnej liczby członków Związku).

Członkowie płacą roczną składkę i otrzymują legitymację ZPPnO.