Stanisław Stroński (1945–1948, 1950–1954) 
Antoni Bogusławski (1949)
Tymon Terlecki (1955–1957, 1965)
Wiesław Wohnout (1960–1964)
Zygmunt Bohusz-Szyszko (1965–1966)
Teodozja Lisiewicz (1967–1973)
Kazimierz Sowiński (1974–1975)
Józef Garliński (1975–2003)
Mieczysław Paszkiewicz (2003–2004)
Krzysztof Muszkowski (2004–2005)

Krystyna Bednarczyk (2005-2010)

Obecnie funkcję prezesa pełni Andrzej Krzeczunowicz.

Oprócz sprawowania mecenatu kulturalnego Związek troszczył się o sprawy bytowe polskich pisarzy. Aktem niesienia pomocy było np. zakupienie w 1947 roku, z funduszy Drugiego Korpusu, budynku zwanego odtąd Domem Pisarza; stanowił on wówczas przystań dla wielu wybitnych twórców. Po sprzedaży zadłużonej nieruchomości powstała (oparta na bardzo znikomym kapitale) Fundacja Domu Pisarza.

Związek przyznaje coroczne nagrody literackie, urządza spotkania i rocznicowe uroczystości. Organizuje apele protestacyjne przeciw uciskowi i w obronie politycznie słusznych spraw; zabierał głos w sprawie pisarzy węgierskich, Borysa L. Pasternaka, uwolnienia Jerzego Kornackiego z więzienia, w obronie rosyjskich dysydentów, w sprawie paszportu dla Stanisława Barańczaka.

Po przemianach politycznych w Polsce w 1989 roku ZPPnO nawiązał współpracę ze Stowarzyszeniem Pisarzy Polskich; w 1991 roku wspólnie z warszawskim oddziałem SPP zorganizował w Warszawie Zjazd Polskich Pisarzy z całego świata. Fakt przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej (2004) spowodował zmianę zadań Związku, jednak wciąż pozostają aktualne jego cele polityczno-społeczne i publicystyczno-informacyjne.

Obecnie Związek utrzymuje się ze składek członkowskich oraz z subsydiów przyznawanych przez inne organizacje lub osoby prywatne, a także ze skromnych procentów kwot pozostających w dyspozycji Fundacji Domu Pisarza. Wydaje półrocznik „Pamiętnik Literacki”.

Najwyższym organem władzy Związku jest doroczne Walne Zebranie.

Siedzibą ZPPnO wciąż pozostaje Londyn. Związek skupia dzisiaj 72 autorów tworzących w języku polskim, mieszkających na kilku kontynentach w wielu krajach świata. Dawne cele statutowe Związku nie tracą na aktualności. Jednak odzyskanie przez Kraj niepodległości i wejście Polski w skład Unii Europejskiej sprawiły, że autorzy mniejszy nacisk kładą na publicystykę polityczną i społeczną. Coraz więcej miejsca poświęcają literaturze pięknej i opracowaniom krytycznym. Od kilku lat członkowie Związku mają okazję prezentować swoje najnowsze pozycje wydawnicze podczas Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie.