Czy podoba Ci się ta strona?

A A A

- Prof. Wojciech J. Podgórski -

  • Wojciech J. Podgórski podczas promocji książki 28 IX 2011 r.
    Wojciech J. Podgórski podczas promocji książki 28 IX 2011 r.

Urodziłem się 28 XII 1938 r. w Warszawie, jako syn Stanisława, studenta Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, i Ireny z domu Zajdlówny. Ojciec mój, w ramach eksterminacji inteligencji polskiej przez okupanta, poniósł śmierć męczeńską 14 VIII 1940 r. w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen.
 

Świadectwo maturalne uzyskałem w 1956 r. w XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Gottwalda (dziś: Staszica). Studia polonistyczne, wybierając jako specjalność historię literatury, ukończyłem w 1961 r. na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem prof. Juliusza Nowaka-Dłużewskiego. W 1971 r. pod opieką promotorską tegoż uczonego doktoryzowałem się w Instytucie Badań Literackich PAN. Z ramienia Katedry Historii Literatury UW i IBL PAN prowadziłem przez kilka lat kwerendy krajowych i zagranicznych zbiorów rękopiśmiennych. Odbyłem staże naukowe we Francji i na Litwie. W 1990 r. habilitowałem się na Wydziale Polonistyki UW, przedkładając rozprawę Stefan Witwicki (1801-1847). Zarys monograficzny, t. 1-2, Warszawa 1988.
 

Przebieg pracy zawodowej i społecznej. W latach 1972-1990 jako adiunkt, a następnie docent w instytucie resortowym MOiW (Instytut Kształcenia Nauczycieli) prowadziłem z zespołem Pracowni - okresowo Zakładu Języka Polskiego - szkołę letnią dla nauczycieli polonistów z Czechosłowacji, Litwy, NRD, Ukrainy i krajów zachodnioeuropejskich oraz wizytowałem tamtejsze placówki dydaktyczne. W latach siedemdziesiątych współpracowałem także z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Olsztynie. Od 1980 r. uczestniczyłem w pracach Zespołu Dydaktyczno-Naukowego do spraw nauczania języka polskiego jako obcego przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (później przy MEN). W roku akad. 1984/85 i 1985/86 byłem autorem koncepcji i współrealizatorem telewizyjnego Studium Języka Polskiego „NURT” dla nauczycieli. W latach 1986-1990 byłem członkiem Komitetu redakcyjnego miesięcznika „Polonistyka”. W latach 1990-1994 redagowałem wraz z Bohdanem Urbankowskim serię Lektury szkolne w Wydawnictwach Szkolnych i Pedagogicznych. W 1991 r. cyklem wykładów zainaugurowałem działalność Uniwersytetu Powszechnego Kultury Polskiej na Ukrainie (Kijów, Płoskirów-Chmelnyckyj, Żytomierz, Gródek Podolski, Kamieniec Podolski, Lwów). W latach 1991-1996 uczestniczyłem w pracach Rady Społeczno-Naukowej powołanej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.
 

Od roku akad. 1991/92 jestem nauczycielem akademickim na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (od stycznia 1995 profesorem nadzwyczajnym) w Instytucie Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych. Prowadziłem seminaria magisterskie i doktoranckie; wypromowałem dwoje doktorów nauk humanistycznych. W latach 1993-95 pełniłem funkcję wicedyrektora IINiSB. W latach 1994-1996 byłem także zatrudniony jako profesor nadzwyczajny w Mazowieckiej Wyższej Szkole Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu. W latach 1994-2002 uczestniczyłem jako przewodniczący bądź członek zespołu w pracach Komisji kwalifikującej na studia w Polsce kandydatów polskiego pochodzenia (egzaminowałem w następujących ośrodkach: Budapeszt, Kijów, Lwów, Ryga, Wilno, Żytomierz). W latach 1996-1999 pełniłem funkcję konsula w Konsulacie Generalnym RP w Lyonie. M.in. organizowałem tam Międzynarodową Konferencję Mickiewiczowską (1998) oraz dwukrotnie Dni Książki Polskiej (1998, 1999). W latach 2002-2007 byłem pracownikiem Konsulatu Generalnego RP w Edynburgu.
 

Recenzuję konkursowe wnioski badawcze dla KBN, wykonuję ekspertyzy dla MEN.
 

Dorobek publikowany, współpraca z mediami. Od okresu studiów doktoranckich jestem członkiem Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Od 2005 r. jestem także członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (Londyn). Jako historyk literatury debiutowałem na łamach „Stolicy” i „Przeglądu Humanistycznego” (1964). Jestem autorem bądź współautorem dwudziestu dwóch książek, w znacznym stopniu spełniających oczekiwania edukacyjne i emocjonalne diaspory polskiej, m.in. Skąd nasz ród. Polskie pieśni hymniczne (z kasetą magnetofonową; Warszawa 1991), „Litwo! Ojczyzno moja!” Pokłosie Inwokacji Mickiewicza (Kaunas/Kowno 1992), Poeta – nauczyciel – uczeń; studia nad odbiorem poezji współczesnej (Wwa 1993, wyd. 2 tamże 2006), Litwa – Polska XIX i XX wieku; inspiracje literackie, kulturalne, oświatowe (Wwa 1994), „Pieśń Ojczyzny pełna”; Mazurek Dąbrowskiego w dziejowych rolach (Wwa 1994), „Poeci na tułaczce”; w kręgu autorów Oficyny Nicejskiej Samuela Tyszkiewicza 1940-1947 (Wwa 2002), Emigracja walczących; wokół polsko-szkocko-angielskich powiązań kulturalnych wojennych i powojennych (Wwa 2011).
 

Przygotowałem do druku, opatrując wstępem i komentarzami, kilka edycji poezji (Michał Zieliński Serce w plecaku, Wwa 1978 [współwyd.: J. Kapuścik]; Stefan Witwicki Piosnki sielskie, poezje biblijne i inne wiersze, Wwa 1986; Jerzy Paczkowski Wiersze, których nie zdążę dokończyć, Kraków 1994; Dwieście lat Mazurka w poezji polskiej. „Marsz, marsz, Dąbrowski”. Antologia, Wwa 1997). Współuczestniczyłem autorsko w około trzydziestu pracach zbiorowych. W Roku Mickiewiczowskim (1998) jako organizator Konferencji Międzynarodowej w Lyonie opublikowałem w języku francuskim jej zbiorowe pokłosie: Bicentenaire Adam Mickiewicz: poète qui unit la Lituanie, La Pologne et la France..., Lyon: Editions „Profac”, 1999 - z przedmową prof. Bronisława Geremka.
Mam na swym koncie kilkaset szkiców, przyczynków, recenzji i artykułów w periodykach fachowych i społeczno-kulturalnych, krajowych i zagranicznych. Legitymuję się publikacjami w językach obcych (angielski, francuski, hiszpański, niemiecki). Jako organizator i prelegent uczestniczę w kolokwiach, seminariach i konferencjach (krajowych: Białystok, Kraków, Przemyśl, Rzeszów, Warszawa, Zakopane; międzynarodowych: Bruksela, Dijon, Lyon, Paryż, Rzym, Wiedeń, Wilno, Brześć i in.). Przez dłuższy czas współpracowałem z następującymi periodykami: „Dziennik Polski i Dz. Żołnierza” (Londyn), „Pamiętnik Literacki” (Londyn), „Głos Katolicki” (Paryż), „Biuletyn Stowarzyszenia Wspólnota Polska” (Warszawa), „Polonistyka” (Warszawa), „Wiedza i Życie” (Warszawa). Bywam zapraszany do udziału w programach Polskiego Radia i Telewizji Polskiej.
 

Nagrody, odznaczenia, wyróżnienia. Jestem dwukrotnym laureatem Nagrody Ministra Edukacji Narodowej (1976, 1992). Odznaczono mnie i wyróżniono m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, Srebrną Odznaką TWP, Złotą Odznaką Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego (Zaolzie), Medalem Pamiątkowym Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza (1998) i Medalem Honorowym Stowarzyszenia Miłośników Tradycji Mazurka Dąbrowskiego (dwukrotnie 1994, 1997).

 

( - ) Wojciech J. Podgórski
Warszawa, 11 października 2011r. 

 

Nowa książka Wojciecha J. Podgórskiego


"Emigracja walczących. Wokół polsko-szkocko-angielskich powiązań kulturalnych wojennych i powojennych" (Warszawa: Muzeum Niepodległości, 2011) - pierwsza recenzja: zob. http://www.tvp.pl/historia - w dziale: "Patronaty medialne";
wywiad z autorem: zob. "Głos Katolicki" (Paryż) 2011 nr 34 z dnia 2 paźdz.


Polecamy najnowszą recenzję książki Wojciecha J. Podgórskiego

"Emigracja walczących. Wokół polsko-szkocko-angielskich powiązań
kulturalnych wojennych i powojennych" (Warszawa: Muzeum Niepodległości,
2011)